Sözün imzası qaldı…

Gün Ay ÜMİD-in imza günü sadəcə bir görüş deyildi – bu, sözün insanla təmas anı idi.

Kitabların üzərində atılan imzalar əslində kağıza yox, yaddaşa yazıldı.

Onun əsərləri oxucuya hadisə danışmır, onu hadisənin içinə salır. Hər cümlə bir psixoloji qat, hər abzas bir daxili monoloq, hər mətn isə insanın özünə tutulmuş güzgüsüdür. Bu yaradıcılıqda obrazlar sadəcə obraz deyil – onlar yaşanmışlıq, susulmuş həqiqət və içimizdə gizlənən səslərin adıdır.

Gün Ay ÜMİD-in qələmində fəlsəfə quru düşüncə kimi yox, hiss edilən bir həqiqət kimi təqdim olunur. O, suallar verir, amma cavabları oxucunun içində oyadır. Onun mətnlərində həyat nə ağ, nə qara – aradakı bütün çalarları ilə var olur.

Bu imza günü bir daha göstərdi ki, ədəbiyyat hələ də yaşayır – əgər o, səmimidirsə, dərinliklidirsə və insanın içində bir yerə toxuna bilirsə. Çünki bəzi müəlliflər yazmır… Onlar insanın içində danışır.

Aysel Fikrət

One Comment on “Sözün imzası qaldı…”

  1. Tanıdığım bildiyim ən gözəl ruha sahib olan “söz adam” Günay Ümid!!!Sevərək şeirlərini oxuyub səsləndirdiyim və ruhundan İlham aldığım ŞEİR QADIN!!

Xəyalə üçün bir cavab yazın Cavabı ləğv et

Sizin e-poçt ünvanınız dərc edilməyəcəkdir. Gərəkli sahələr * ilə işarələnmişdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.