Sənət müəyyən hazırlıq tələb edən və sahibinin yaşaması üçün əsas mənbə sayılan əmək fəaliyyətinin bir növü, peşədir. İnsan özünə sənət seçmək, sənət öyrənmək üçün bəzən bütün ömrünü həsr edir. O həm də iş, peşə, məşğuliyyətdir.
Rəssamlıq sənəti incəsənətin qollarından biridir. Rəssamlıq xüsusi qabiliyyət, istedad, xüsusi hazırlıq, bacarıq və ya peşəkar təcrübə tələb olunan yaradıcı əmək fəaliyyəti, həmçinin incəsənətin estetik ifadə formasıdır. Bu sənətin gücü yaradılan sənət əsərlərindədir. Bu zaman rəssam yaratdığı əsərlərində böyük məharət, hünər, ustalıq nümayiş etdirir.
İncəsənət və yaradıcılıq hisslərin, düşüncələrin və gözəlliyin müxtəlif formalarda ifadə olunmasıdır. O həm də insanın yaşayışı üçün əsas mənbə olan və xüsusi bacarıq tələb edən peşə növüdür .
Sənət hamını yaşada bilirmi? Əsl sənət adamlarına qayğı necə olmalıdır? Bir çoxuna münasibət əslində necədir? Bunu bir şəxsin – uzun illər ərzində Gəncə Dövlət Milli Dram Teatrının quruluşçu rəssamı işləmiş Vahab Cəfərovun timsalında araşdırmağa çalışacağıq!
O indi təqaüdə göndərilib. Ömrünü sənətə həsr edən, el dilində desək, sakit və başıaşağı həyatının bu gününə qədər gəlib çıxmış, hələ də layiqli qiymətini almamış bu insan əvəzedilməz sənətkardır. Necə olubsa, bu şəxs hələ də bir dövlət mükafatına, bir fəxri ada layiq görülməyib, bir-birini illərlə əvəz edən teatr rəhbərliyi sanki onu görməyib (yada görməməzlikdən gəlib), sanki bu adam həyatda olmayıb, onlarla tamaşanın quruluşçu rəssamı olmayıb. Heç nə tələb etməyib, özünü rəhbərlik qarşısında gözə soxmayıb. Sakitcə öz işini görüb, vəssalam. Və… bu da sonluq! Bu, nə həyat, bu, sənət adamına göstərilən nə münasibət?!.
Aldığımız məlumatlara əsasən o yaxınlarda yaş həddi ilə bağlı təqaüdə göndərildib. Sanki, onu əvəz edəcək adamlar teatrın qarşısında növbəyə durub. Bəlkə də növbəyə durublar, nə bilək… Amma, onun kimi kamil sənətçini əvəz edə biləcəklərmi? Ömrünü incəsənətə, yaradıcılığa həsr etmiş bu insan haqqında teatrdan bir məlumat belə ala bilmədik. -Onun əmək fəaliyyəti barədə statistik məlumat sadəcə yoxdur.-deyirlər.-Yalnız özü öz haqqında məlumat verə bilər.-bildirdilər. Utandırıcı haldır. Bizə yox, Mədəniyyət Nazirliyi, Gəncə Dövlət Milli Dram Teatrının ötən rəhbərliyi üçün. Necə ola bilər ki, insan ömrünü bir kollektivə həsr etsin, amma, kollektiv onu heç vaxt qiymətləndirməsin, onun bir fəxri ada layiq görülməsini istəməsin.
İndi o təqaüddədir. Məgər əsl sənətçi olmaq da yaş həddi ilədirmi? Onun illərlə qazandığı bacarıq və məharəti o indi hara və kimə həsr etməlidir? Onsuz da maddi durumu belə acınacaqlı olan sənət adamını lazımsız bir kadr kimi təqaüdə göndərməklə teatrın rəhbərliyi və nazirlik hansı prinsipləri nəzərdə tutub? Bilirik ki, bunu da əsaslandıracaq və əmək məcəlləsindən onlarla sitat gətirəcəklər. Amma, fikirləşəndə ki. ..
Bu hər bir kəsin başına gələ bilər. Yaşayarsan, yaradarsan, bir günün içində ömrünü verdiyin xidmətləri toz basmış qovluq kimi bir küncə atarlar. Heç cınqırını da çıxara bilməzsən.
Elm, təhsil, mədəniyyət portalı olaraq buni nəzərdə saxlayır, Mədəniyyət Nazirliyinin və Gəncə Dövlət Milli Dram Teatrının rəhbərliyinin bu əcaib qərarı və sənətçinin bu günkü durumu barədə geniş materialın hazırlanmasına böyük ehtiyac duyuruq.
