Bir neçə ay bundan öncə başçılıq etdiyim Etmtv.space portalında “Yazıçı-jurnalist Gəncə şəhər prokurorluğuna şikayət ünvanladı”. – başlıqlı yazı ilə çıxış etmişdim. Səbəb – jurnalistə yaradıcılıqla bağlı maneənin törədilməsi, onun şəxsiyyət və ləyaqətinin alçaldılması olub. Ümid edirdik ki, bu dəfə də vətəndaş şikayəti dərindən araşdırılacaq, səbəbkarlar öz layiqli qiymətini alacaqlar. Üstəlik, vicdan əzabı çəkər, heç olmasa törətdiyi əməllərdən bir xəcalət hissi keçirər, üzxahlıq edərlər. Olmadı. Hal-hazırda şikayət məktubu Gəncə şəhər Baş Polis İdarəsinə yönəldilib və təhqiqat aparılır.
İllərlə onlara başa salmışıq, irad tutmuşuq-Yazarlarla belə davranmaq olmaz! Bu müraciətimizlə məqsədimiz məhz hansı murdar keyfiyyətə malik olduqlarını onlara əyani surətdə başa salmaqdır. Onlar başqa cür başa düşmək iqtidarında deyillər.
Ötən bu aylar ərzində Gəncə şəhərinin sayılıb-seçilən insanları dəfələrlə mənə müraciət edib, işin məhz nədən ibarət olduğunu öyrənməyə çalışıb. İnsanlar dəhşətə gəlir. İnanmaq istəmir-belə şey baş verə bilərmi?
Bu şikayət məktubu yaradıcı insanların hansı mühitdə işləyib fəaliyyət göstərdiyini çılpaqlığı ilə üzə çıxarır. Onu da qeyd edək ki, məktubda adı çəkilən bu məktəb ilə bağlı artıq bir dəfə tərəfimizdən yazı dərc edilmiş və Etmtv.space (Elm, təhsil, mədəniyyət) portalının səhifəsində yer almışdır.
Adı çəkilən yazılarda yer alan məqamlar yaradıcı insanlara və onun gördüyü işlərə cəmiyyəti təşkil edən ayrı-ayrı fərdlərin göstərdiyi münasibəti əks etdirir. Bu münasibətlər sonda birləşərək müsibətlər yaradır. Halbuki belə olmamalı, yaradıcı insanların əməyinə və şəxsiyyətinə hörmətlə yanaşılmalıdır.Axı onlar gələcəyimizə əmanət olan ədəbiyyat nümunələri yaradır, bu yolda gecə-gündüz yaradıcı axtarışdadırlar.
Əslində nə baş verib? Təhsil ocağında rəhbər sayılan, gənc nəslin təlim-tərbiyəsinə cavabdeh şəxslər kitabların həyatımızdakı rolunu düzgün qiymətləndirməkdə acizdirlər. Çünki, dövlət xadimləri, qəhrəmanlar, təlim-tərbiyə haqqındakı kitablar onların heç vecinə də deyildir. Bu səbəbdən həmişə onları aşağılamağa çalışır, başdan edir (hətta bu kitablarda onlardan bəhs edilsə belə). Bu məqamlar “Ah bu məktublar, məktublar” yazısında geniş təsvir edilmişdir. Gözlənilirdi ki, yazıdan sonra adı çəkilən insanlar bir nəticə çıxaracaq, yazara və yazılı ədəbiyyata olan münasibət az da olsa dəyişəcəkdir. Heyhat, belə olmadı. Və sonluq yazarın təhqir olunması, şəxsiyyətinin və ləyaqətinin açıq-aşkar, nümayişkarcasına alçaldılması… və adını çəkə bilmədiyimiz (cəmiyyəti və dövləti pis ifadələrlə söyməklə) digər əxlaqsızlıq nümayişi oldu. Və bunu o şəxs etdi ki, elə bu cəmiyyət tərəfindən on illərlə rəhbər vəzifələrə təyin edilib, ona geninə-boluna imtiyazlar verib. O vaxtilə mənim də yaxın dostum olub, bizdən və geniş ürəyimizdən geninə-boluna istifadə edib və sonda xəyanət edib. Bir sözlə, nəinki əməyimizdən öz xeyirinə istifadə edib, hətta, bizə kitab yazdırıb, öz adına çıxıb və el dilində desək bizə 2000 dollar “pul da atıb”. Və bu fərd uzun illər ərzində vəzifə yiyəsi olub. Hamıya ağıl öyrədib, əmr edib, minlərlə gənc və yeniyetmənin təlim-tərbiyəsinə cavabdeh olub… Araq içən, siqaret çəkən, əxlaqdan kəm bu “idmançı” illərlə uşaqların təlim-tərbiyəsi ilə məşğul olub. Dəhşətdir, elə deyilmi?!. Bu haqda mən sosial şəbəkədə “Təlim-tərbiyədə ən təhlükəli an” başlıqlı yazı ilə çıxış etmişəm. Ad çəkməmişəm, sadəcə onların kim olduğunu, həyatımızda hansı pis rol oynadıqlarını nəzərə çarpdırmışam. Yalançı vətənpərvər, yalançı azərbaycançı, yalançı təhsil işçisi olduqlarını başa salmışam. İşləri düşəndə qapımızın ağzını kəsdirən, irişə-irişə evimizə qonaq kimi soxulan bu adamların əksəriyyətindən yalnız xəyanət görmüşük. İşlərini görüb, bizdən istifadə edib, səhnədən çəkiliblər. Nə millət, nə dostluq, nə insaniyyət… bu amallar onlar kimisinə yaddır. Bunlardan olmayanların heç biri insan deyil, sadəcə onlar üçün donor, sponsordur. Bunu biz onlardan hər gün görürük. Xalqımız üçün onlarla dəyərli film çəkən, onlarla qiymətli kitab yazan (bu kitablar kitabxanaları bəzəsə belə) insan deyildir. Çünki, onların fikirləri ilə yazarların amalları bəzi işlərdə üst-üstə düşmür.
Biz də Vətənimizin əsgəriyik. Sadəcə, əlimizdə qələm Vətənimizin keşiyindəyik!
İndi soruşan gərək:- Bunlara on illərdir vəzifə verən kimlərdir? Bəs niyə bir insan adam, savadlı adam bu vəzifələrə təyin ola bilmir. Minlərlə insan var ki, öz fərasəti olmasaydı, indi acından və bunların şərindən sümükləri çoxdan qəbirdə çürümüşdü. Amma bunlar kimilər günü-gündən çiçəklənib, artıb və indi də onları yetişdirən cəmiyyəti pis-pis söyüşlərlə mükafatlandırmaqdadır.
Haqlıdırlarmı?..
Ruhulla Zahidov,
yazıçı-jurnalist.